Pages

Monday, August 22, 2011

उंबरा

जगावेगळे मागणे मागते मी
मला शोध तू, फक्त तू! - हरवते मी!

पुन्हा रंग येतो नव्याने ऋतूंना
पुन्हा फूल होऊन गंधाळते मी

कवडसे, झुले, आरसे, बंद खोल्या
अशा चौकटींशीच सैलावते मी

असा मान आहे समाजात मजला -
नजर चुकवते, झेलते, सोसते मी!

नभातून येते खुळी हाक त्याची
उभी स्तब्ध जागीच नादावते मी

जरी करपते रोज मेंदी चुलीवर
बिछान्यातला चंद्र सांभाळते मी

असे साचले काय आहे तळाशी
अशी का सतत खिन्न फेसाळते मी?

कधी एकटी भांडते मी स्वतःशी
अखेरी स्वतःलाच समजावते मी

जिथे पाय माझ्यात अडतो स्वतःचा
असा उंबरा रोज ओलांडते मी!

- नचिकेत जोशी(२२/८/२०११)

2 comments:

Arati Awati said...

waa, masatch. pahilaa aani shewatacha jast aawadala :)

rutuved said...

असे साचले काय आहे तळाशी
अशी का सतत खिन्न फेसाळते मी?

कवडसे, झुले, आरसे, बंद खोल्या
अशा चौकटींशीच सैलावते मी
last one tar sahich!!!